Weer 12 uur in de bus naar Zimbabwe. De 'pick up line' is hier 'I wanna put a baby in your belly'. haha, erg aantrekkelijk hoor. Overdag is het warm, maar 's avonds behoorlijk koud. Het blijkt overal zo gevaarlijk te zijn. Je wordt constant gewaarschuwd. Wel 10x per dag. Constant hoor je, pas op niet doen, je wordt anders beroofd. Toch wordt er gezegd dat ik overal overdag wel kan lopen, dat doe ik dan ook (in tegenstelling tot Johannesburg). Ik hoor dan: 'moet die tas per se mee?'. Ok, ik snap de hint. 'Ken je die mensen met wie je mee wil lopen? Nee? Doe maar niet, loop maar gewoon lekker alleen en vraag de weg alleen aan vrouwen.' Tot mijn verbazing is Afrika is erg duur. Heerlijk Afrikaans gegeten, Sadza. Nog gefeest met het nationale team van Zimbabwe, zaten toevallig in hetzelfde backpackers hotel. De mannen en vrouwen in Zimbabwe zijn erg aardig. Men gebruikt grappige zinnen. I'll give you a push betekent: Ik geef je wel een lift. Iedereen is brother en sister. De ouders mogen niet in het bijzijn van de kinderen bij hun voornaam genoemd worden, dat is respectloos. Het is altijd mommy of daddy.

Waarom Zimbabwe? Tja, de eerste reden vertel ik niet, want heb het nu 2x verteld en word hard uitgelachen (hint: iets met Bob Marley) en natuurlijk DE bungyjump bij de Victoria Falls!!!

De dag ervoor droomde ik dat ik alleen aan mijn voeten vast zou zitten en mijn voeten dan te glibberig zouden worden, het touw eraf zou glijden en ....... Na de sprong vroeg men zich af of het wel goed met me ging, want ik schreeuwde niet. Ehm...schreeuwen? Moest ik schreeuwen dan? Waarom, ik vond het niet eng, maar supercool! Ehm, ja dat doet iedereen normaal gesproken... Ik moest ver duiken, niet gewoon springen en moest proberen de 3m te halen. Het enige waar ik aan dacht was: wees de beste, spring ver!! Terwijl ik sprong, was ik al een beetje teleurgesteld, want ik dacht dat ik best nog verder had kunnen springen. Na de jump zei decrew gefeliciteerd, goeie jump. 1e keer???? Ik vroeg hoe ver en was 2,5m, shit, zie je had dus verder gekund...zal ik nog een keer...? Was zo snel voorbij. Toen ik klaar was en ondersteboven hing, dacht ik toch even aan mijn droom en voelde inderdaad glibberige voeten, deed mijn voeten maar haaks.

Na eindelijk een keertje internet te hebben en eens te kijken hoe het met de financiele status staat, kom je erachter dat je opeens naar huis moet! onee! En moest de backpackers hostel nog betalen, maar hoe?? Ik kon niet weg. Ach, positief denken, moet toch wel ergens goedkomen op de een of andere manier?

Stel je hebt nog 15 dollar en je had nog in de planning staan om een high tea te nemen bij het 5* Vic falls hotel met geweldig uitzicht? Tja.... Natasha zou Natasha niet zijn als ze positief dacht en toch ging. Kwam 2 privepiloten tegen en de ene banci was makkelijk over te halen om een high tea te delen. Ach wat doe je met je laatste centjes he? Moest van binnen wel een beetje grinneken om mezelf.

De volgende dag kwam ik de buurman tegen en bood me een lift aan naar het stadje. Scheelde me weer een 30 min wandeling. Liet me onderweg meteen de 500 jaar oude Big Tree zien die nog op mijn lijstje stond en nodigde me meteen uit voor een sunset cruise op de Zambezi rivier. Zag nijlpaarden naast me, krokodillen, olifanten etc. Wist niet dat nijlpaarden zo gevaarlijk konden zijn, krokodillen de groter des te banger en dat als je achterna wordt gezeten door olifanten, je liever voor het water kan kiezen inclusief krokodillen dan in een boom klimmen. Als ze het op je gemunt hebben, breken ze simpelweg de boom af. Krokodillen eten niet in de winter en olifanten hebben een geheugen van 20jaar. Na de cruise op olifantentocht. Opeens stonden we midden tussen de olifanten!! Voor, achter, links en rechts! Ok, dat was even eng, want ze lopen je gewoon omver. Was wel spannend (maar niet heel slim)!

En wat een mooi sterrenhemel toch weer! Veel meer sterren dan waar dan ook in de wereld. Zelfs niet op zee in de caribbean.

Ik had toch weer eens geluk en besloot toch te blijven. Mijn nieuwe plan was Zanzibar! En dan ook meteen maar The Lion Walk, waar je er maar 2 van in de wereld hebt.

Was echt leuk! Mijn wapperende rok was niet heel handig, want ze zagen het als speeltje ook al vond ik het wel leuk om met de grote poezen te spelen, maar geloof dat de bewakers het allemaal niet zo grappig vonden en het toch wel erg serieus namen.